Contact

Werkwijze

Wat is contextuele hulpverlening? Het woord zegt het eigenlijk al: jij als persoon bent onderdeel van een context.
Die context is je leefomgeving, de mensen met wie je samen leeft, het gezin waar je uit voortgekomen bent. Vanaf de leeftijd van 0 tot 20 jaar word je als het ware ‘geprogrammeerd’.

Vanuit die programmering functioneer je in je volwassen leven. Dat heeft zijn effect in je relaties en hoe je omgaat met moeite op je levenspad.
Je loopt tegen dingen aan, raakt burn out, kan verlies geen plek geven of hebt moeite om te leven vanuit je (seksuele) identiteit.
Hoe je geprogrammeerd bent ligt echter niet vast.
Er is verandering mogelijk waardoor je anders in het leven gaat staan. Beter kan omgaan met de mensen om je heen en milder wordt en meer vertrouwen krijgt in jezelf en je mogelijkheden.

Hierbij gaat het om aspecten als:

  • Hoe kun je er op een gepaste manier voor de ander zijn of is het juist beter om afstand te nemen?
  • Is het goed om voor de ander te zorgen of juist nu eens niet?
  • Wat is fair binnen een relatie? Kan je daarin je grenzen aangeven?
  • Wordt er binnen de relatie recht gedaan aan de ander en mijzelf?
  • Is er balans in het geven en ontvangen? Hoe geef je aan de ander en hoe geeft de ander aan jou? Wordt dat geven gezien en door wie? Kun je ontvangen?

Door kleine oefeningen die je meekrijgt word je sterker en krijg je meer vertrouwen in jezelf.
Binnen het aspect pastoraat kijk ik naar je geloofsbeleving en hoe dat vorm heeft gekregen in je leven en of er balans is in je godsbeleving en wie jij mag zijn.

Hoewel de acceptatie ten opzichte van homofilie - internationaal vergeleken - in Nederland groot is, zijn er groeperingen voor wie die acceptatie niet vanzelfsprekend is.
Met name bij de kleinere protestante en evangelische gemeenschappen is de acceptatie gering*. Wat doet dit met jou en je omgeving? Ook voor niet religieuze mensen is een coming out niet eenvoudig. Zelfs wanneer ouders er geen problemen mee hebben is de algemene heteroseksuele norm in ons land een weerhouder.

Wanneer er sprake is van onverwerkte rouw is het moeilijk om in de veranderde wereld weer mee te gaan draaien.
Je moet leren omgaan met een verlies waar je niet mee om kan gaan. Zelfs als je was voorbereid op het afscheid nemen is rouwen vaak toch iets anders dan je je had voorgesteld. Je hebt in je gezin van herkomst geleerd (of niet geleerd) hoe met verlies om te gaan.
Maar nu lukt het niet. De reis terug naar ‘weer normaal’ is een weg van keihard werken. Erkennen van het verlies, herkennen, verkennen en opnieuw verbinden zijn thema’s die voorbij komen.
En helaas, normaal wordt het nooit meer…Maar wel dragelijk. De steen waar je eerst onder lag wordt kleiner. Het gewicht veranderd en je neemt hem in je rugzak mee. Soms even vergetende dat ie daar zit, soms ineens weer het gewicht ervaren.

Tijdens de intake kijk ik of mijn werkwijze aansluit bij de gestelde hulpvraag. Wanneer ik vermoed dat dat niet het geval is zal ik doorverwijzen of terugverwijzen naar de huisarts.

*Willem Huijnk Sociaal en Cultureel Planbureau. Den Haag, november 2014